3/4

Touchée

2011-08-08T12:45:00.000-07:00

Still life

2011-06-30T13:09:00.000-07:00

Green

2011-06-12T03:09:00.000-07:00

Inspired by Jerzy Nowosielski

Dziesięć

2011-06-05T17:37:00.000-07:00

The art instalation Ten consists of typical black tent made of plush and satin. You can hear text-to-speech-voices (Expressivo Text Reader). The program reads volunteers’ confessions, who decided to response to the message I had posted on classifieds website. Volunteers were sending confessions of their guilt, of what they are ashamed of. As a result I collected ten confessions related (in composition) to The Decalogue. The tent resembles shaman’s tent, the most basic and primitive kind of religiousness; entrance to the tent is linked to purification, which allow us to begin the journey to the dark recesses of the psyche. Around the tent, ten blurred dogs are displayed on the walls. They are like power animals, tutelary spirit guides, you can see during the shamanic trance.

***
Instalacja złożona jest z czarnego, pluszowego na zewnątrz i satynowego wewnątrz, namiotu. Forma namiotu jest kopią najpopularniejszego obecnie namiotu wycieczkowego, pięcioosobowego. Wewnątrz namiotu możemy usłyszeć dźwięk automatycznego programu lektorskiego Ivonna. Program czyta zebrane wcześniej wyznania ochotników, którzy w odpowiedzi na moje ogłoszenie na popularnym portalu, przysłali opowieści o swoich winach, ewentualnie jak je przed sobą tłumaczyli. Powstała seria dziesięciu wyznań, kompozycyjnie odnoszących się do Dekalogu. Jednym z głównych problemów tej instalacji jest to, jak ludzie tłumaczą się przed sobą. Uzasadnienia dla "mniejszych" i "większych" przewinień bywają podobne. Słuchając samych uzasadnień czasami ciężko powiedzieć, co ktoś popełnił.

Namiot nawiązuje do namiotu szamańskiego, najbardziej pierwotnego rodzaju religijności, a wejście do niego wiąże się z rodzajem oczyszczenia, które umożliwia podróż wewnętrzną do zakamarków ludzkiej psychiki. Wokół namiotu, na czterech ścianach, z czterech rzutników wyświetlane są zdjęcia mglistych, rozmazanych psów nocą. Z jednej strony nawiązują do formy pluszowego namiotu, który zdaje się być śpiącym psem, z drugiej są zwierzętami opiekuńczymi, które spotkać można podczas szamańskiego transu. Są jednocześnie strażnikami i demonami, których się pozbywamy. W tej instalacji pustka zasadza się w czerni namiotu, w jego wnętrzu. Wejście do namiotu łączy się z wyłączeniem percepcji wzrokowej, jest stanięciem naprzeciw ludzkiemu cierpieniu wyłaniającemu się z czytanych opowieści, cierpieniu samsarycznemu i krzyżowemu jednocześnie. Wyjście z namiotu ma być oczyszczającym wejściem w głąb, początkiem wewnętrznej podróży.

Molt

2011-05-26T11:43:00.000-07:00

KK

2011-05-17T12:23:00.000-07:00

Akcja golenia wąsów

2011-02-16T01:12:00.001-08:00

Reliquary

2011-02-01T13:06:00.000-08:00

Padła Hanna...

2011-01-06T13:11:00.000-08:00

Google Street View

2010-12-29T11:11:00.000-08:00

Futropach

2010-12-04T14:15:00.000-08:00

Special polo neck fur for:

www.filuteria.pl

2010-10-24T04:28:00.000-07:00

after Balthus

2010-09-10T13:10:00.000-07:00

POLtwór metal

2010-09-04T03:10:00.001-07:00

POLTWÓR 1

2010-08-31T10:29:00.001-07:00

Sewing the heart back on

2010-08-14T06:51:00.000-07:00

The fear of the immaculate conception

2010-07-15T13:24:00.000-07:00

Rite of passage

2010-06-29T15:03:00.000-07:00

The Whole Night

2010-06-20T12:56:00.000-07:00

30 min

2010-06-19T03:13:00.000-07:00

Tak, to toczpad.

2010-06-10T08:10:00.000-07:00

36 views of Mountain Fuji

2010-06-02T08:24:00.000-07:00

Inspired by Hokusai:)

red&white

2010-05-21T04:45:00.000-07:00

robo tick

2010-05-20T12:21:00.000-07:00

*

2010-05-09T05:29:00.000-07:00

The brutality of fact

2010-05-05T13:52:00.001-07:00

Gulsesek

2010-04-27T03:21:00.000-07:00

Ninon

2010-04-23T00:16:00.000-07:00

Plums of flesh

2010-04-21T14:09:00.000-07:00

Designed for www.filuteria.pl

Glassy day

2010-04-08T13:41:00.000-07:00

Material identity

2010-04-03T07:43:00.000-07:00

The yellow insomnia

2010-03-24T06:14:00.000-07:00

Ula

2010-03-19T04:33:00.000-07:00

Behind God's back

2010-03-17T13:20:00.000-07:00

Foundry

2010-03-16T11:09:00.000-07:00

F.Bacon+pornotube

2010-03-10T13:30:00.000-08:00

War

2010-02-20T14:46:00.001-08:00

sad deer czyli 'Jeleń, nie pierdol'

2010-02-13T15:51:00.000-08:00

bad winter

secondhand at the jablonowskich street

2010-02-10T05:31:00.000-08:00

***

2010-02-03T12:28:00.000-08:00

diagram of jacket

2010-01-24T05:31:00.001-08:00

human pig

2010-01-21T11:37:00.000-08:00

manekin

2010-01-19T13:00:00.000-08:00

snow clouds

2010-01-13T15:58:00.000-08:00

Multiplied hand

2009-12-29T02:48:00.000-08:00

Somewhere between Konskie and Kielce

2009-12-22T08:12:00.000-08:00

Puf

2009-12-02T12:56:00.001-08:00

Madonna

2009-12-02T12:55:00.001-08:00

Letters

2009-11-22T16:24:00.001-08:00

Waterness

2009-11-18T12:43:00.000-08:00

Emaus

2009-11-13T04:45:00.000-08:00

2009-11-10T08:06:00.000-08:00

Pillowbook

2009-11-10T05:18:00.000-08:00

.

2009-11-02T14:56:00.000-08:00

I'm looking for people with skin problems in Kraków or Poznań
Szukam ludzi z problemami skórnymi do sesji foto.

watergarden

2009-11-02T14:47:00.000-08:00

ghost

2009-10-23T12:11:00.000-07:00

2009-10-15T07:37:00.000-07:00

2009-10-14T02:47:00.000-07:00

2009-10-10T09:33:00.000-07:00

2009-10-04T15:15:00.000-07:00

Oedipus the king [the last one]

2009-08-11T08:43:00.000-07:00

dress design: Magdalena Trocka

2009-07-29T02:54:00.000-07:00

E

2009-07-21T16:02:00.000-07:00

we're people around us

2009-07-06T12:58:00.000-07:00

Osa

2009-07-03T08:17:00.000-07:00

exercises to keep sb's head straight

2009-06-30T12:04:00.001-07:00

1995 1996

2009-06-29T09:19:00.000-07:00

Gelentia

2009-06-18T02:43:00.000-07:00

Proszę otworzyć usta. Czy wie Pani, że w szczelinach między zębami powstaje nowa cywilizacja? Ludzie wymyślają coraz to nowsze maszyny do przemierzania kosmosu, montują niewidoczne pojemniki na paliwo, kubeczki z tlenem. Godzinami, dniami, tygodniami obliczają wzory na najlżejszą i najbardziej wytrzymałą materię pojazdów, które będą wtapiać się w krajobraz innej żywej planety. Tymczasem między zębami, w dość sprzyjających warunkach, w nieco innym rozmiarze, nie mówiąc o wymiarze skupia się mała ewolucja z ogonkiem, jakim jest człowiek, lub coś niezwykle go przypominającego ze swoją dobrze rozwiniętą cywilizacją.

Tamtejszy człowiek zamiast pępka ma diodę, małą żaróweczkę, co jest pozostałością po dziesięcioletnim ładowaniu. Trzeba bowiem Pani wiedzieć, że przez pierwszych dziesięć lat mieszkaniec tej planety nic nie robi poza leżeniem i naświetlaniem swojego ciała pod Wielką Latarnią. Moglibyśmy porównać to z solarium, zamykanym pojemniczkiem. Latarnia znajduje się na czczonej górze, którą przecina tylko jedna droga, prowadząca ze szczytu do miast. Nikt nigdy nie próbował po dziesięcioletnim okresie życia tam, powracać. Nikomu nawet nie przyszło to do głowy.

Energia, którą przyjmują przez dziesięć lat ma wystarczyć na resztę ich życia, czyli około czterdzieści lat. Zdążyli oni wymyślić przeróżne maszyny, tak jak ludzie. Na przykład takie, które pomagają w przenoszeniu się z miejsca na miejsce, oraz inne ogólnie przyspieszające i ułatwiające wiele czynności. Gadżety te mają jednak dość poważny efekt uboczny i pewne minusy. Po pierwsze są napędzane energią z brzucha człowieka. Im więcej gadżetów, tym szybciej wyczerpuje się ich czas życia. Po drugie długie używanie jednego gadżetu sprawia, że ludzie przyjmują jego właściwości lub kształt. Jest to dosyć tragiczne, gdyż nie mogą normalnie umrzeć, tylko czekają potem aż ktoś ich użyje i podładuje. Jeżeli ktoś długo używa innego zamienionego w gadżet to znów następuje wymiana i wtedy poprzednik może spokojnie zgasnąć, jak to oni nazywają.

Warto jeszcze wspomnieć, że po czterdziestu latach życia, lub ewentualnie krócej wskutek wyczerpania, ich pępek- dioda robi się czerwony, coś jak nasze low batery. Potem gasną, czyli znikają, bo ich ciało jest tylko odbitym światłem z pępka. Gasną i nikt nie wie, co dzieje się z ich energią.

Powstało wiele szkół, wiele teorii. Pępkoznawstwo jest najbardziej prestiżowym kierunkiem na ich "uczelniach", ośrodkach kształcenia. Ludzie tam dywagują¬ na temat tego, o czym nie mają żadnej pewnej wiedzy. Godzinami wpatrują się w środek swoich brzuchów, wyrzekają się używania gadżetów, żeby żyć jak najdłużej. Niektórzy uważają, że mogą żyć wiecznie, ze względu na to, że całą swoją energię poświęcają na życie, nie rozpraszając jej niepotrzebnie. Wśród tej grupy był też Prome... Urodził się z bardzo rzadką przypadłością tzn., zwyrodnieniem włosów. Były niesamowicie ostrą stalą, tak, że niewłaściwe zachowanie mogło doprowadzić do jego śmierci wskutek pocięcia głowy lub twarzy na kawałki. Od wczesnych lat lekarze przepisywali mu różnego rodzaju środki korodujące. Kilka godzin dziennie musiał trzymać głowę w wodzie, aby ostrza się stępiły. Największym zagrożeniem były świeże włoski na brodzie i głowie.

Postanowił skoncentrować swoje życie na pępkoznawstwie, gdyż tak czy siak nie miał nic do stracenia, a spięcie, które mogły wywołać jego włosy zabiłoby dużo więcej osób. Kiedy poznałam Prome, miał 25 lat i każdy włos opakowany w nieprzewodzące prądu miękkie, gumowe powłoki. Raczej nie liczył na to, że przeżyje jeszcze jeden dzień, ale jakoś tak się działo, że póki co miał dużo szczęścia. Zaprosił mnie na rozmowę i zauważyłam, że nie potrafił skupić się tylko na pępku tak jak pozostali pępkoznawcy. Miał swoją teorię dotyczącą przedłużenia życia na tej planecie. A właściwie kilka teorii... Jedną z nich było zbliżenie się do świętej latarni. Nikt nie ważył się tego zrobić z obawy o własne życie, ale on i tak nie miał nic do stracenia. Drażniło go niebywale to, że dostało mu się ostre owłosienie i to zupełnie bez przyczyny. Proponował zbadanie natury latarni, aby wiedzieć jak zmienić i poprawić cywilizację, przedłużyć jednostkowe życie. Oczywiście liczył się z różnymi niebezpieczeństwami, jak na przykład zupełną eksterminacją. Chciał jednak spróbować zbliżania się krok po kroku, rok po roku.

Planował to zrobić sam, ale potrzebował wsparcia i zgody. Zgodziłam się opisać całą sprawę. Chciał naukowo kwestię zbadać, gdyż podskórnie czuł, że każda niewiedza może być źródłem religii. Pomimo tego, że nie dostał oficjalnej zgody pępkoznawców, postanowił sam nieoficjalnie zająć się swoją sprawą. Poparła go grupa gadżetowców, którzy chcieli żyć dłużej i używać w sposób nieograniczony gadżetów.

Latarnia, do której wyruszył Prome znajdowała się na najwyższym wzgórzu. Omijał jak miniprzeszkody serpentynę świeżonaładowanych dzieci podążających z samej góry. Widok był to ponoć niesamowity, jedno za drugim szło z niemałym trudem i smutkiem, że skończył się beztroski okres ładowania. Dzieci zajęte swoimi sprawami i okresem dojrzewania, nawet nie zauważyły zaciętego Prome.

Nie mam wiadomości o tym, co stało się z nim później. Ze wzgórza świętej latarnii nigdy nie wrócił. Powstało wiele sekt, które uznały go prorokiem latarni, postawiono kilkanaście świątyń na jego cześć, wiele osób poświęciło swoją energię, aby je zbudować. Istnieje powszechne twierdzenie wśród tych ludzi, że zjednoczył się on z latarnią, stał się równie święty. Są też tacy, którzy uważają, że wróci jaśniejąc, gdy ostatecznie wyczerpie się latarnia.

Widzi Pani teraz, że gdyby profilaktycznie przychodziła Pani do mojego gabinetu, cała ta cywilizacja między Pani zębami, nie miałaby szansy zaistnieć.

Fusion

2009-06-11T04:42:00.000-07:00

K

2009-06-09T10:59:00.001-07:00

***

2009-05-25T12:35:00.000-07:00

B

2009-05-18T08:25:00.001-07:00

Edyp2

2009-05-13T03:11:00.001-07:00

a shelter & dug-out

2009-04-28T06:01:00.000-07:00

Edyp2

2009-04-23T05:27:00.000-07:00

A i K Lwow

2009-04-21T03:33:00.000-07:00

Oedipus the king

2009-04-16T14:28:00.000-07:00

background

2009-04-07T03:31:00.000-07:00

Palety

2009-03-03T02:19:00.000-08:00

Dziękuję Marcie, Moni, Stasiowi, Marcysiowi i Kasi:)

Emaus cd

2009-02-20T07:25:00.001-08:00

Dzieci z flegmy

2009-02-15T08:38:00.000-08:00

Krnąbrne dzieci gromadzą się wokół kałuży i cuchnącą, oleistą wodą nacierają sobie stopy i pachy. Potem chorują na grypy, świnki, ospy i gdyby nie opieka medyczna na wysokim poziomie to padałyby jak muchy w glutach, jak dajmy na to we Francji w XVIII wieku. Te dzieci wałęsają się jak bezpańskie koty, brudne i zasmarkane obrzydzają nawet najwytrwalszych pedofili. Lepiej nie wchodzić im w drogę, bo z nudów obrzucą gnatami, kamieniami, naplują na buty, wsadzą patyk do ucha i uciekną. Ciężko potem takie dziecko zidentyfikować, bo wszystkie podobne są do siebie jak żaby.

Minie trochę czasu zanim ktoś nimi potrząśnie, skrzywdzi na tyle, żeby zaprzestały bezinteresownej przemocy, a wybrały węższą, bardziej wyspecjalizowaną ścieżkę w tej materii. Żeby wybrały zawód nauczyciela. Póki jeszcze krnąbrne dzieci nie są we władzy muzyki i światopoglądów, które można sprzedać tą drogą, są pod wpływem nauczyciela i wszystkich jego wniosków lub ich braku.

Należy być nauczycielem charyzmatycznym i stanowczym, wymierzającym kary konsekwentnie i z uporem. Trzymać wszystkie dzieci na niewidocznych sznureczkach przywiązanych do palców i z rękami uniesionymi przed twarzą poruszać nimi jakby symulowało się grę na fortepianie albo organach. Wpisać dzieciom w twarze zainteresowanie i zostawiać niezaspokojone, żeby błagały o następne spotkanie i następne, a potem zostawić na pastwę mniej doświadczonego nauczyciela, który niepewny swojej wartości, znudzony sobą i swoim otoczeniem pokaże rozbudzonym dzieciom beznadzieje i flakowatość istnienia. Pokaże jak skończy większość z nich i jak bardzo znienawidzą siebie i innych, jak kumulować będą latami flegmę w umyśle i ustach, tak, że przy każdym wypowiedzianym słowie skapywać będzie na buty i podłogę, zostawiając kałużę. Kałużę cuchnącą i oleistą, przy której potem zgromadzą się krnąbrne dzieci i rozcierać będą sobie ją na twarzach i za uszami.

Charyzmatyczny nauczyciel jest na tyle okrutny, że zostawi te dzieci, chociaż wie, że każdy nauczyciel po nim będzie tylko flegmą przyklejoną do tablicy i żałośnie spływającą wzdłuż linii grawitacji.

Adam zdecydowanie miał pomysł, łał, nauczyciel z pomysłem. Przed nim nie było wielce charyzmatycznego wodza, ani przesadnie obślizgłego wyrzutka Komisji Edukacji Narodowej, były tylko sympatyczne, nijakie osoby z dyplomem w garści i pewną dozą humoru i zapału. On był dokładnie taki sam: sympatyczny, nijaki, z pewną dozą ozonu w oczach i nosie.
Z tym, że Adam miał pomysł�

Doświadczenie:
Wziąć pewną grupę krnąbrnych dzieci. Czas trwania około 45 minut. Miejsce: klasa, ale może być też dowolne miejsce w przestrzeni zamkniętej. Potrzeby jest telewizor lub komputer, ewentualnie rzutnik multimedialny. Doświadczenie polega na tym, że puszczamy dzieciom przyzwyczajonym do �Domowego przedszkola� piętnastominutowy dokumentalny filmik o tym jak kura zjada ugotowane jajko. Na tym przykładzie tłumaczymy rolę niedoinformowania na temat antykoncepcji i zjadania własnych nienarodzonych dzieci. Można w tym momencie wskazać na pewną instytucję, która jest przeciwna antykoncepcji, aborcji i jest jedyną nadzieją strapionych. Wskazujemy na tą instytucję, jeśli identyfikujemy swoje poglądy z jej wykładnią. Jeśli nie identyfikujemy swoich poglądów z jej wykładnią, a np. jesteśmy fanami cyrku objazdowego, to tłumaczymy dzieciom heroizm kury na drodze do udoskonalenia swoich iluzjonistycznych trików i jak to potem z odbytu wyjdzie jej inne jajko, jak z czarnego cylindra. Itd.

Wynik doświadczenia:
Jeśli przynajmniej jedno dziecko zaprotestuje, nie zgodzi z naszymi poglądami, należy użyć go jak soczewki, rozpocząć dyskusję, okazać zainteresowanie, faworyzować. Jest w tym pewne ryzyko, ponieważ wywyższając kontestatora, poddaje się w wątpliwość, to co mówiło się wcześniej, ale jednocześnie podjudza inne dzieci do sprzeciwu. Doświadczenie to nie gwarantuje przedłużenia umowy o pracę, ale zostawia świetny grunt dla następcy, tzn., stawia go w pozycji flegmy.

Zadowolony?

B.

2009-02-12T05:17:00.000-08:00

***

2009-02-01T00:48:00.001-08:00

Z uchem przez miasto

2009-01-17T04:15:00.001-08:00

Gwizdki

2009-01-16T04:29:00.000-08:00

gdyby w kominach domów umieszczone były gwizdki reagujące na dym, to w mieście słychać byłoby dziś przeciągły ponury gwizd i wycie. ale na szczescie nikomu nie przyszło do głowy umieszczanie gwizdków w kominach.

O kołtunie

2009-01-16T04:21:00.000-08:00

'W Polsce średniowiecznej częstym zjawiskiem były kołtuny (łac. Plica polonica - kołtun polski, ang. Polish plait). Powstawały najczęściej z braku higieny. Miały chronić przed chorobami oraz diabłem - obcięcie kołtuna miało sprowadzić na jego posiadacza chorobę, ślepotę lub inne nieszczęście. Niekiedy kołtun zapuszczany był celowo.'

"Najlepiej nosić go rok i sześć niedziel. Nigdy nie obcinają go wcześniej, a ostrożność, aby nie obciąć go za wcześnie, jest przyczyną, że bojaźliwi noszą go całe życie" - pisze Udziela. Były też sposoby, by kołtun sam odpadł: "starają się o odpadły kołtun, moczą go w wódce, a tę codziennie piją po kieliszku". Najryzykowniejszym działaniem było odcięcie kołtuna nożyczkami. Mógł się pogniewać i "połamać chorego". Robiono to więc ostrożnie i - jak czytam - "dzień powinien być pogodny, chory na czczo, i nigdy w piątek. Najbezpieczniej obcinać w Wielką Sobotę, gdy dzwonią pierwszy raz na rezurekcję". Miejscami, gdzie cięto bezpiecznie kołtuny, były Kalwaria Zebrzydowska i kościół Mariacki w Krakowie, którego zaplecza - jak się dowiaduję - były "powszechnym składem kołtunów".

'W Krakowie Józef Dietl rozpoczął zwalczanie kołtunów oraz przesądu. Proponował czynić to przez nauczanie ludu, akcje w pismach, stosowanie represji polegających na odmawianiu osobom z kołtunem wstępu do urzędów i szkół, zakazowi korzystania z zakładów dobroczynnych oraz dokonywaniu spisów "właścicieli" kołtunów. Wśród ludu rozniosła się wieść, że planuje się opodatkowanie kołtunów, co zniechęcało do ich noszenia.'

'A British diarist and Samuel Johnson's friend, Hester Thrale, in her book Observations and reflections made in the course of a journey through France, Italy, and Germany, describes a Polish plait(KOŁTUN) she saw in 1786 in the collection of the Elector of Saxony in Dresden: "the size and weight of it was enormous, its length four yards and a half [about 4.1 m]; the person who was killed by its growth was a Polish lady of quality well known in King Augustus's court."

Zwierzątka cd

2009-01-16T04:16:00.000-08:00

jak mam zły dzień, to wszystkie moje papierowe zwierzęta podchodzą ostrożnie do kolan i liżą mi stopy, albo chuchają na uda. a jeśli zdarzy im się usnąć, to siedzę w ścinkach papieru, makulatury.

Gulsesek

2009-01-15T06:51:00.000-08:00

Tuż przed foto dostałyśmy mandaty od kanarów:]

Wilki pod domem...

2009-01-15T06:50:00.000-08:00

Braciszkowie

2008-12-17T03:26:00.000-08:00

chuchanie na zimne

2008-12-06T03:38:00.000-08:00

Emaus

2008-12-04T04:26:00.001-08:00

Miesiac zabijania wilkow cd

2008-12-02T03:01:00.001-08:00

Autoportret bez twarzy

2008-11-25T07:43:00.000-08:00

Jesteśmy ludźmi, którzy nas otaczają

Zapiski z obecności 2

2008-11-25T07:38:00.001-08:00

Miesiąc zabijania wilków, zbierania czosnku

2008-11-08T14:47:00.001-08:00

Opisy z nieobecnosci i palce lwa

2008-11-07T04:23:00.001-08:00

Miejsce nieszczególne w ewolucji

2008-11-07T04:06:00.001-08:00